“بە تەنیا جێی مەهێڵن”

پرسەنامەیەک لە ناوەندی ”پێنی کورد”ـەوە

بۆ ماڵئاوایی یەکجاریی شاعیر و بیرمەندی گەورە (د. ڕەفیق سابیر)

بە داخ و کەسەرێکی قووڵ و دڵێکی پڕ لە حەسرەتەوە، هەواڵی کۆچی ناوەختی شاعیری مەزن، لێکۆڵەر و بیرمەندی نیشتمانپەروەر (د. ڕەفیق سابیر)مان پێ گەیشت. ئەمڕۆ باڵندەی شیعری کوردی باڵی شکاوە و وشەکان لە ماتەمێکی گەورەدان.

(د. ڕەفیق سابیر) تەنها ناوێک نەبوو لە دنیای ئەدەبدا، بەڵکو کۆڵەکەیەکی پتەو و قوتابخانەیەکی هزری بوو. ئەو بە شیعر و نووسین و لێکۆڵینەوە فەلسەفییەکانی، خزمەتێکی بێوێنەی بە کتێبخانە و شوناسی نەتەوەیی کورد کرد. لەدەستدانی ئەم کەڵەنووسەرە، خەسارەتێکی قەرەبوونەکراوەیە بۆ کایەی ڕۆشنبیری و ئەدەبیی کوردستان، چونکە ئەو بە هەردوو باڵی “شیعر” و “مەعریفە” فڕینی فێری نەوەکان کرد.

ئێمە لە ناوەندی ”پێنی کورد”، شانازی بەوەوە دەکەین کە لە ژیانیدا وەک ئەرکێکی وەفا و ئەمەکداری، توانیمان لە ڕۆژی ١٧/١٢/٢٠٢١ لە مەراسیمێکی تایبەتدا لە کتێبخانەی کوردی لە شاری ستۆکهۆڵمی پایتەختی سوید، ڕێز لە مێژوو و ماندووبوونی ئەم زاتە گەورەیە بگرین و خۆمان بە خاوەنی میراتەکەی بزانین.

(د. ڕەفیق) کە ساڵی ١٩٥٠ لە قەڵادزێ چاوی بە دنیا هەڵهێنابوو، کاروانێکی پڕ لە سەروەریی بڕی؛ لە کۆلیژی ئەدەبیاتی زانستگای بەغداوە (١٩٧٠-١٩٧٤) دەستی پێ کرد و ساڵی ١٩٧٦ بە “پشکۆکان دەگەشینەوە” مژدەی نوێبوونەوەی بە شیعری کوردی دا. ئەو پێشمەرگەی وشە بوو، کاتێک ساڵی ١٩٨١ لە شاخ لەگەڵ هاوڕێکانیدا “یەکێتیی نووسەرانی کوردستان”ی دامەزراند و گۆڤاری (نووسەی کوردستان)ی کردە سەکۆی ئازادی. دواتر لە ساڵی ١٩٨٧ لە بولگاریا بە تێزی “ڕۆڵی کولتوور لە پێکهێنانی هۆشیاریی نەتەوەیی کورد” بڕوانامەی دکتۆرای لە فەلسەفە بەدەست هێنا، تا بیسەلمێنێت کە خەبات بە چەک و بە قەڵەم تەواوکەری یەکترن.

ئەمڕۆ کە خاوەنی ٢٥ بەرهەمی ناوازە بە زمانەکانی (کوردی، ئینگلیزی و سویدی) ماڵئاوایی لێ کردووین، پرسە و سەرەخۆشیی خۆمان ئاراستەی بنەماڵە سەربەرزەکەی، هاوڕێیانی، کۆڕی نووسەران و سەرجەم گەلی کوردستان دەکەین.

ڕۆحی شاد بێت و یاد و بەرهەمەکانی هەمیشە بە نەمری دەمێننەوە.

کۆمیتەی بەڕێوەبەریی ناوەندی پێنی کورد

٢٨ی شوباتی ٢٠٢٦